Als grafisch vormgever maak ik altijd een moodboard bij de start van een concept/logo ontwikkeling. Blijkbaar doe ik dat al jaren intuïtief en ben ik me daar pas de laatste 2 jaar bewust van.
Het werkt zo; ik kom binnen en de klant brieft mij over hetgeen ze nodig hebben, wat ze willen uitstralen, en wie ze willen bereiken.
Bij binnenkomst flitsen er al allemaal "plaatjes" door mijn hoofd zie ik kleuren om de klant heen en voel precies wat hij bedoelt zonder dat hij nog gesproken heeft... Hartstikke handig alleen weten de meeste klanten niet van mijn intuïtieve kant! Ik hou hier dan ook wijselijk mijn mond over en ga gewoon na het gesprek achter mijn computer zitten om alle plaatjes uit te werken. Hier komt dan een moodboard uit zoals dat heet; een bord met plaatjes die uitstralen wat de klant wil zeggen, immers beelden zeggen zoveel meer dan woorden.
Onlangs leek het een vriend van mij leuk om dit proces te betrekken in een teambuilding sessie voor een bedrijf. Zo gezegd zo gedaan maar niet voordat wij onszelf eerst voor gingen stellen aan de hand van een moodboard... slik! Voor jezelf iets maken is altijd lastig!
Na
veel wikken en wegen is het me toch gelukt! Hij is best goed gelukt al
zeg ik het zelf.... De mensen van het bedrijf mochten hier feedback op
geven en er waren een aantal mensen die het wel heel roze vonden, en ook
een beetje "flower power".
Het zette mij aan het denken en ik kon het
volgende hierover vertellen; "Een aantal jaren geleden zou ik dat deel
van mijzelf niet hebben laten zien, het meest kwetsbare gedeelte
misschien wel. Echter zouden jullie mij daarom nooit helemaal kennen en ik zou
een deel van mijzelf "ontkennen". De afgelopen jaren ben ik opzoek
gegaan naar het ontbrekende stukje in mijzelf en nu ben ik zover dat ik
die kan laten zien aan iedereen".
Ik vind zelf dat ik met vlag en wimpel ben geslaagd in het loslaten en bij mezelf blijven. Het viel niet altijd mee want er stonden kindjes aan het portier voor centjes om te eten.... de meest prachtige koppies keken je dan aan en dan is moeilijk om te beoordelen wie wel en wie niet centjes geven. Gelukkig hadden we appeltjes en water wat we konden uitdelen. 
In Varanasi (dé meest spirituele plek van India) kwamen we ook Sadhu's tegen (onderste foto); dit zijn mensen die hebben al hun bezittingen afgelegd en leven in armoede zonder bezittingen. Zij kunnen eten door giften en mediteren de hele dag aan de Ganges (rivier). Het aparte vind ik dan wel dat ze ook Chillum roken de hele dag (hasj) zodat ze in een andere gemoedstoestand komen om zo nog beter los te laten.... tja dat is spiritualiteit in India. 
